ز دانش تا گور در اینجا راهی نیست...

اگه از آتیش گرفتن بخاری کلاست تو مدرسه جون سالم به بردی،جاده ی پر پیچ و خم مسیر دانشگاه خیلی دردناک تر میتونه داغتو بذاره رو دل خانوادت...

همین قدر بی رحمانه

+خدا صبرشون بده...

فیلم سینمایی ترسناک در یک ربع

داشتم فیزیک میخوندم،خیلی خوابم میومد گفتم وسطش یه چرتی بزنم،یه ربع چرت زدم..،خواب دیدم واسه تکمیل ظرفیت رشته ی روانشناسی مسؤل کپی برداری منتقدین تهران(تا اینجا اسم رشته بود) دانشگاه اردبیل قبول شدم.....یادمه هی پشت سر هم گریه میکردم و آرزوی مرگ میکردم،خیلی وحشتناک بود...ولی اسم رشتش خیلی جالبه ولی دقیقا نمیدونم کاربردش چیه؟مسوول دستگاه فتوکپی؟ روانشناس؟یا انتقاد کننده از تهران؟یا هرسه؟:)تو خواب تنها دلخوشیم منتقدین تهرانش بود😂که نمیدونستم اصلا ینی چی

تازه امسال اصلا تکمیل ظرفیت نداشتیم:/

سه ساعت از اون موقع  گذشته و من هنوز تو فکرشم :|گفتم بیام تعریف کنم تا شاید جنبه ی منفیش یادم بره..

نتیجه ی اخلاقی اینکه وسط درس خوندن چرت نزنید...کابوس میبینید://

پاییزز بمون:(:

اصلا نفهمیدم کی اومدی...

 امسال برگای نارجیتو ندیدم،

صدای خش خش نشنیدم 

زیر بارونت خیس نشدم

تو هوای نمناکت چای و باقلوا نخوردم...

ها نکردم...

نوک مماغم سرخ نشد:)

میدونم کم لطفی از من بود تو این اتاق و کنار این دفتر کتابای گردن کلفت تحویلت نگرفتم،

ولی دید زدن آسمون نارنجی و معمولا ابریتو موقع طلوع آفتاب خوب بلدم...

من تا آخرش باهات گرم میمونم حتی اگه سرمای خودت تنمو بلرزونه،نمیذارم سردت شه دلبرم:))

+ایح ایح..خودم میدونم لوس شدم:/

++کلی حرف دارم که نمیدونم به کی بگمشون:/همشونم چرت و پرت و بدرد نخور.نه خواهری نه رفیقی..خودم و قانع میکنم که همه کار و زندگی دارن،کی حال داره به حرفای تو گوش بده..و منصرف میشم از باز کردن سر صحبت..

از وقتی از گروه دوستای بی تر ادبم لفت دادم واقعا نمیدونم آهنگا و پیاما و عکسای باحال و کجا بفرستم؟:/شعر و نوشته های عاشقانه ی بی مخاطب کم بود،حالا باید اینارم ذخیره کنم :))

+++یکی از حسای خوب وقتیه که ازت میپرسن ععع توام ناخن کاشتی؟بعد تو با چشمای قلبی میگی ناخنای خودمه😏 

بعد از سه چهار ماه تلاش متوالی و خوردن قرص ویتامین بالاخره موفق شدم به ناخنای چکش نخوار و بلند دست یابم:|

++++و اینکه دعا کنید برام..

رفتم به دقیقه ی 96 سال 87

قطبی اومد از یه راه دور 

با یه قلب شیر شد یه امپراطور 

دم حمید گرم که چه تیمی بسته

با این قهرمانی نباشی خسته(بقیشو بلد نیستم)

شیث رضایی 

کریم باقری

محمد نصرتی 

محسن خلیلی 

هادی نوروری:(

نیکبخت 

واعظی 

و...

امشب که اخبار گفت قطبی دوباره برگشته ایران یاد اون روزایی که افتادم که پا به پای خواهرم فوتبالا دنبال میکردم،اون موقع ها نقش من فقط دعا کردن بود...خواهرم با التماس میگفت تو فقط دعا کن:/.یادمه سر بازی پرسپولیس سپاهان که پرسپولیس قهرمان شد،از یه طرف کتاب قرآن مدرسمو دستم گرفته بودم و از روش آیه الکرسی میخوندم از یه طرف به خواهرم میگفتم گریه نکن از یه طرفم تو دلم نذر میکردم پرسپولیس ببره،با اینکه نمیدونستم چیه کیه:/آخرشم که پرسپولیس اون گل تاریخی و زد منو خواهرم پریدیم بیرون،اون بازم گریه میکرد من دست میزدم،بعدش رفتیم خونه ی همسایمون که خواهرم دختر اونو که دوستش بود و از قضا اونم داشت گریه میکرد بغل کرد خلاصه آروم شدن:|

بعد خواهرم با دوستش رفتن شیرینی و بستنی خریدن،منم نبردن..من اون موقع مطمئن بودم پرسپولیس به خاطر دعا های من گل زده،چون همه ی دعاهام مستجاب میشد...چقدر خوب بود اون روزا.. .

میخواستم بگم خواهر یا برادر بزرگتر خیلی تاثیر داره رو خلق و خوی آدم،مثلا شاید اگه خواهرم استقلالی بود منم استقلالی میشدم،جالبیش اینجاست که اون دختری که یه روزی یه دفتری داشت که جزئیات همه ی بازیای پرسپولیسو توش مینوشت الان حتی اسم سه تا از بازیکناش هم بلد نیست:)

سخنی با آشو

من: درود بر اشوی بزرگ!یک راست میروم سر اصل مطلب...دلگیرم از آنان که لاف میزنند و قمپوز در می کنند و موجب آن می شوند که خود را کم ببینم و دلسرد شوم..گوهری از گنجینه ات را نمایان ساز تا آرامش یابم..

اشو: ای تو دلی! وجود خویش را آنطور که هست بپذیر

و بدان که تو تنها در قبال خودت و خدای خودت مسئول هستی ،

نه در مقابل افکار و احساسات کسانی که

فکر می کنند از تو بهتر می دانند ..

من:آه خدای بزرگ،این همان چیزی بود که می خواستم بشنوم..این سخن را به گوش جان میسپارم..باشد که رستگار شوم..

اشو:قابلی نداشت،قربانت:)

+شما هم به حرف اشو گوش کنید.

++احتمالا ازین به بعد گفتگو های خودم و با دانشمندا و فیلسوفا و شاعرا و نویسنده ها و...

با هشتگ گپی با بزرگان به اشتراک بذارم:))

بعله اینطوریاست ما با هرکی که بخوایم گپ میزنیم😏دیالوگ هم از خودشونه جعل و تحریف تو مفهومش نمیشه:))

قبلنا اعتیاد آور بود حتی...

قشنگ سکوت شب پاییزیو میشه تو بیان حس کرد...سرد شده...خیلی سرد،انگار هر لحظه ممکنه یخ بزنه..شایدم فقط من سردمه 

+دقت کردین چقدر از کلمه ی "قشنگ " و "انگار"استفاده میکنم:/حالا یه سریاشم موقع ویرایش پاک میکنم،انگار تیکه کلامم شدن

گذشتن از عشقت کار من نیستش،مراقب حال گلوم باش...

چگونه می توان چشم از تو پوشید وقتی تمام وجودم خواستنت را هجی می کند؟

آن زمان که نگاهم به نگاهت گره میخورد از کنترل حرکت دستانم عاجزم...اصلا میدانی چیست؟..من بی اراده ترینم در برابر تندی وجودت وقتی تمام سلول هایم در آتش فلفل هایت می سوزند و من همچنان بی شرمانه با چشم های سرخ از حدقه در آمده دستانم را به سمتت دراز میکنم...گلو درد که چیزی نیست جانم را فدایت میکنم:)))

ای که به هنگام گلو درد راحت جانی مرا!! فقط بمان فقططط بمااان....ببین کنار تو حال من خوبه تا آخرش مال خودم باش😢😢

سر کشیدن سرکه ات هم آرزوست...

امضا:یک ترشی کلم دوست 

+عنوان از "یه خونه"ی امید افخم با تغییر

++نمیدونم چرا نه قالب به دلمه نه اسم وبلاگ:/عوضشون کنم؟

بیااا دوری کنیم از هم

نمیدونم این گنجشکا چی از دودکش بخاری اتاق من میخوان:/؟جای نرم و گرم واسه شروع زندگی مشترک؟یا جزغاله شدن خودشون؟یا اینکه قصد دارن منو راهی دیار باقی کنن:/؟حالا خوبه دودکش از جهات بالا پایین چپ راست سرپوش داره...خلاصه این آخرین باری بود که اقدام به چک کردن لوله بخاری کردم،هرچی دیدید ندید حلال کنید:|

بعدا نوشت:بعد از کلی فکر کردن،یادم اومد که قالب نخ و کامواییه من یه زمانی واسه آپریل بود،دقیق نمیدونم اسمش آپریل بود یا پریم،خلاصه پ ر م داشت:/ولی خب یه مدت خاموش میخوندمش بازم نمیدونم الان مینویسه یا نه..

رویاسواری:)

من همیشه تو رویاهام خودم و تو یه دهکده تصور میکردم،یه دهکده ی سبز که تهش میرسه به یه آبشار با آب سرد سرد و زلال...

دوست داشتم تو یه خونه ی دوبلکس چوبی با سقف قرمز زندگی کنم،تو حیاطش سبزیجات بکارم،یه چندتا درخت میوه هم داشته باشم که دیگه محتاج تره باریا نشم...تو رویاهام حیاط خونم یه فضای سبز بزرگ بود که چمناش همیشه کوتاه شده بود و سبز سبز بود،دور حیاطم نرده های چوبی قرمز کشیده بودم...شاید فکر کنید که حتما گاو و گوسفند و الاغ و سگ و گربه و مرغ و خروس هم داشتم،ولی نه نداشتم:|(فوبیای من از این موجودات داستان داره که بعدا تعریف میکنم)همسایه بغلیم به جای کیک و شیرینایی که واسش میفرستادم ظرفشو با تخم مرغ و ماست بهم بر میگردوند..

خلاصه یه زندگی فوق ارگانیک داشتم،صبحا هم با افتادن نور آفتاب رو چشمم از خواب بیدار میشدم،با موزیک انرژیک صبحونه میخوردم،بعد سوار جیپم میشدم و از روستا میزدم بیرون،شب ها هم کنار شومینه چای و کیک میخوردم و گوشیمو چک میکردم یا کتاب میخوندم،آخرشم با پسر موخرمایی همسایمون که همیشه منو از دردسرایی که برام درست میشد نجات میداد ازدواج میکردم،بعدش سه تا بچه داشتیم که همشونم قیافه ی غربی داشتن و آخر هفته باهم میرفتیم پیک نیک و پن کیک موزی و کره ی بادوم زمینی میخوردیم،آخرشم داستان به خوبی و خوشی تموم میشد (حالمم خوبه😂😉)...امروز که دیدم برادرم داره کارتون رویاسواری(روز های یکشنبه و سه شنبه ساعت 18 از شبکه ی پویا) رو نگاه میکنه،یاد تخیلات خودم افتادم و خاطرات و تصورات بچگیام برام زنده شد...البته در حآل حاضر همچین تصوراتی ندارم واسه همین خواستم بنویسمشون تا یادم نره چون به نظرم بامزه بودن،جالبه من وقتی کارتون میبینم یاد میره چند سالمه !خیلی سریع خودم و میذارم جای شخصیت اول داستان فرقیم نداره پسر باشه یا دختر..اصلا کارتون دیدن یه حس و حال دیگه ای داره:)))

+این عکس موتور بغل وبلاگ هم ته مونده ی همون خیالات دوران کودکیه که احتمالا از پت پستچی الگو گرفتمش:/

از هر دری وری

انگار بیان هم حال و هوای پاییزی به خودش گرفته،مثل یه کوچه ی خلوت شده که هرازگاهی اهالیش هوس نون خریدن می کنند:/

منم هی میخوام بنویسم نمیشه،وسواس عجیبی پیدا کردم،حتی حوصله پست خوندن و کامنت گذاشتنم ندارم..چند روزیه که دلم میخواد یه مدت نباشم و خودم و از زندگی هاید کنم بعد که حالم خوب شد برگردم به زندگیم.ای کاش میشد این دوره های چرت که حس خوبی تو زندگی نداری رو حذف کرد، من چند روز پیش که خیلی شنگول و شاد و بودم فکر میکردم شرایط ازینی که هست بهتر نمیشه حتی تصور اینکه امروز به این نتیجه برسم که چقدر من بیچاره و فلک زدم هم نمیکردم:))))

دلم یه چیزی میخواد که نمیدونم چیه:/نمیدونم خوردنیه،پوشیدنی،رفتنیه،ولی فکر کنم همه موارد باشه...این روزا تقریبا هیچ ارتباطی با دنیای واقعیم به جز خانوادم ندارم،ماهی دوبار از خونه میزنم بیرون(اونم واسه آزمون)

دلم میخواد برم اون هتل بی ستاره ی رو کوه های آلپ و شب موقع خواب ستاره ها رو نگاه کنم...بدون اینکه نگران گذر زمان باشم.

ای کاش صمیمی ترین دوستم اینقدر باهام سرد برخورد نمیکرد:(

از کم محلی و کم توجهی متنفرم:/

آهان راستی، تموم شدن ماه و صفر و رقصیدن و آهنگ شاد گذاشتنه بدون عذاب وجدان و تبریک میگم:))